Ojczyzną kolei dużych prędkości jest Japonia. Po II wojnie światowej rozpoczęto tam studia nad zwiększaniem prędkości pociągów. Na istniejącej sieci krętych linii o szerokości toru 1067 mm nie było mowy na zwiększenie prędkości. Rozwiązaniem była budowa nowej sieci, o zwiększonej szerokości toru. W 1956 r. opracowano pierwsze projekty nowej linii łączącej Tokio z Osaką. Przyjęto założenie, że powinna ona umożliwiać jazdę z prędkością 250 km/h. Budowa linii rozpoczęła się w 1959 roku. W 1964 r. pierwsza linia sieci wysokich prędkości Shinkansen została oddana do użytku. Na linii The New Tokaido z Tokio do Osaki, długości 515 km, pociągi osiągały prędkość 210 km/h.Następna linia o nazwie Sanyo połączyła w 1972 roku. Osakęz Okayamą, a dwa lata później,przez Hiroszimę z odległą o następne 393 km, leżącą na wyspie Kyushu Fukuoką (stacja Hakata). Prędkość maksymalną, wynoszącą początkowo na całej linii z Tokio do Hakaty 210 km/h,zwiększano później stopniowo do 220, 230 i wreszcie do 270 km/h.Między północą a godziną 6:00 linie zamykane są na potrzeby konserwacji. Jeżdżą po nich wówczas także specjalne pociągi Doctor Yellow, które za pomocą zamontowanej na ich pokładzie specjalistycznej aparatury dokładnie sprawdzają każdy odcinek torów.